Strona główna/Przewodniki/NIE i pobyt
Poradnik kupującego

Zakup nieruchomości w Hiszpanii przez cudzoziemca: NIE, konto bankowe i możliwości pobytu w 2026 roku

Dom w Hiszpanii może kupić każdy, niezależnie od obywatelstwa. Potrzebny jest numer podatkowy, przejrzysta dokumentacja pochodzenia pieniędzy, a jeśli chcesz tu mieszkać — ścieżka pobytowa, która wciąż istnieje. Od kwietnia 2025 roku zakup nieruchomości już się do nich nie zalicza.

Zaktualizowano w październiku 2026  ·  8 min czytania

Hiszpania nie ogranicza ze względu na obywatelstwo prawa do posiadania domu. Kupujący z Wielkiej Brytanii, USA, Ukrainy czy Singapuru podpisuje ten sam akt u tego samego notariusza co kupujący z Madrytu. Różnice są administracyjne: przed podpisaniem potrzebujesz numeru identyfikacyjnego cudzoziemca, bank i notariusz zapytają, skąd pochodzą pieniądze, a posiadanie domu nie daje prawa do zamieszkania w Hiszpanii.

Ten przewodnik omawia te trzy kwestie w kolejności, w jakiej się z nimi zetkniesz, a następnie przedstawia sam zakup krok po kroku oraz możliwości pobytu, które w 2026 roku pozostają dla kupujących spoza UE.

Ulica na osiedlu Los Monasterios w Puzol o zachodzie słońca
Los Monasterios, Puzol: jedno z zamkniętych osiedli na północ od Walencji, które przyciągają kupujących z zagranicy.

NIE: kto go potrzebuje i jak go uzyskać

Każdy kupujący z zagranicy potrzebuje NIE (Número de Identidad de Extranjero, numer identyfikacyjny cudzoziemca). Notariusz wpisuje go do aktu kupna, a numer jest potrzebny do zapłaty podatku od przeniesienia własności, wpisu nieruchomości na twoje nazwisko i podpisania umów na media. To wyłącznie numer podatkowy i identyfikacyjny. Nie daje żadnego prawa do zamieszkania w Hiszpanii.

Wniosek można złożyć w jednym z dwóch miejsc:

W obu przypadkach dokumenty są takie same: formularz wniosku EX-15, paszport z kopią, dokument wyjaśniający ekonomiczny, zawodowy lub społeczny powód wniosku oraz potwierdzenie wniesienia opłaty na formularzu 790, kod 012. Opłata jest niewielka. Aktualną kwotę podaje formularz, a konsulaty pobierają ją w walucie lokalnej.

Nie musisz składać wniosku osobiście. Może to za ciebie zrobić przedstawiciel, jeśli ma pełnomocnictwo wyraźnie upoważniające go do wystąpienia o twój NIE. Pełnomocnictwo podpisane za granicą zwykle wymaga apostille, a jeśli nie jest sporządzone po hiszpańsku — także tłumaczenia. Wielu kupujących udziela przy okazji swojemu hiszpańskiemu prawnikowi szerszego pełnomocnictwa, które pozwala mu w razie potrzeby również podpisać akt u notariusza.

NIE czy TIE?

Te dwa pojęcia często się myli. NIE to numer i pozostaje taki sam przez całe życie. TIE (Tarjeta de Identidad de Extranjero) to plastikowa karta wydawana obywatelom państw spoza UE, gdy uzyskają zezwolenie na pobyt; widnieje na niej NIE. Kupującemu, który nie zamierza mieszkać w Hiszpanii, wystarczy sam numer. Obywatele UE osiedlający się w Hiszpanii nie dostają TIE — zamiast tego się rejestrują (patrz niżej).

Hiszpańskie konto bankowe i pochodzenie środków

Żaden przepis nie wymaga hiszpańskiego konta bankowego do zakupu domu, ale w praktyce zakłada je niemal każdy kupujący. Podatek od nieruchomości, opłaty wspólnoty i rachunki za media zwykle opłaca się poleceniem zapłaty z hiszpańskiego konta, a przelew ceny przez hiszpański bank ułatwia notariuszowi weryfikację. Nierezydenci mogą otworzyć konto dla nierezydentów. Bank poprosi o paszport, NIE i zwykle zaświadczenie potwierdzające, że nie jesteś rezydentem Hiszpanii.

Ważniejsze jest pochodzenie środków. Hiszpańskie banki i notariuszy obowiązują przepisy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy, więc licz się z prośbą o dokumenty pokazujące, skąd pochodzą pieniądze: ze sprzedaży innej nieruchomości, oszczędności, spadku czy dochodów z działalności. Akt notarialny odnotowuje sposób zapłaty ceny, dlatego używaj przelewów bankowych lub czeków bankierskich, a nie gotówki. Przygotowanie tych dokumentów przed przelaniem pieniędzy oszczędza tygodnie.

Salon z widokiem na morze w willi z siedmioma sypialniami na sprzedaż w Los Monasterios
Sprzedaż bezpośrednio od właściciela

Willa z siedmioma sypialniami i widokiem na morze

501 m² powierzchni · działka 1 144 m² · basen infinity, sala kinowa, siłownia i sauna · 2 700 000 €

Zobacz nieruchomość →

Zakup krok po kroku

Zakup na rynku wtórnym w Hiszpanii przebiega według przewidywalnego schematu. Większość kupujących z zagranicy zleca jego prowadzenie niezależnemu prawnikowi.

  1. Rezerwacja. Po uzgodnieniu ceny krótka umowa rezerwacyjna i niewielki zadatek zdejmują nieruchomość z rynku na czas weryfikacji.
  2. Weryfikacja (due diligence). Prawnik pobiera z rejestru nieruchomości (Registro de la Propiedad) nota simple — odpis potwierdzający własność oraz ewentualne hipoteki i obciążenia — i sprawdza, czy podatek od nieruchomości, opłaty wspólnoty i media są opłacone na bieżąco oraz czy dom odpowiada dokumentacji planistycznej i budowlanej.
  3. NIE i konto bankowe. Jeśli jeszcze ich nie masz, to ostatni moment, by je załatwić. Bez NIE nie podpiszesz aktu.
  4. Umowa arras. Prywatna umowa kupna. Wpłacasz zadatek, często około 10% ceny, i ustalacie datę finalizacji. Przy najczęściej stosowanym rodzaju zadatku (arras penitenciales) kupujący, który się wycofa, traci zadatek, a sprzedający, który się wycofa, zwraca go w podwójnej wysokości.
  5. Podpisanie u notariusza. Kupujący i sprzedający albo ich pełnomocnicy podpisują publiczny akt sprzedaży (escritura). Notariusz sprawdza tożsamość i sposób zapłaty, reszta ceny zostaje zapłacona, a klucze zmieniają właściciela.
  6. Podatki i wpis do rejestru. Kupujący płaci podatek od przeniesienia własności przy zakupie na rynku wtórnym, ustalany przez rząd regionu Walencji, po czym akt zostaje wpisany do rejestru nieruchomości na twoje nazwisko. To właśnie wpis chroni twoją własność wobec osób trzecich.

Gdy sprzedającym jest prywatny właściciel, a nie deweloper czy agencja, procedura wygląda tak samo — prawnik po prostu kontaktuje się bezpośrednio z właścicielem. Jeśli dopiero wybierasz okolicę, nasz przewodnik po Los Monasterios opisuje jedno z osiedli na północ od Walencji, które często biorą pod uwagę rodziny z zagranicy.

Obywatele UE: zaświadczenie o rejestracji

Obywatele UE, EOG i Szwajcarii mogą mieszkać w Hiszpanii bez wizy. Jeśli zostajesz dłużej niż trzy miesiące, musisz osobiście zarejestrować się w biurze ds. cudzoziemców lub na komisariacie policji i uzyskać certificado de registro de ciudadano de la Unión (formularz EX-18), na którym widnieje również twój NIE. Trzeba wykazać, że pracujesz, prowadzisz działalność na własny rachunek albo masz wystarczające środki na utrzymanie wraz z ubezpieczeniem zdrowotnym. Obywatele Wielkiej Brytanii po brexicie nie są objęci tymi zasadami i korzystają ze ścieżek dla osób spoza UE opisanych poniżej.

Kupujący spoza UE: pobyt w 2026 roku

Golden Visa została zlikwidowana

Hiszpański pobyt dla inwestorów, w tym znana ścieżka zakupu nieruchomości o wartości co najmniej 500 000 €, został zlikwidowany Ustawą organiczną 1/2025 (Ley Orgánica 1/2025) ze skutkiem od 3 kwietnia 2025 roku. Wnioski złożone przed tą datą rozpatruje się według dawnych zasad. Wizy i zezwolenia inwestorskie ważne w tym dniu zachowują ważność do końca okresu, a ich przedłużenia rozpatruje się według przepisów obowiązujących w chwili wydania pierwszego zezwolenia. Nowych wniosków się nie przyjmuje. Zakup domu w Hiszpanii, niezależnie od ceny, sam w sobie nie prowadzi już do prawa pobytu.

Bez zezwolenia na pobyt właściciele z krajów objętych ruchem bezwizowym mogą przebywać w strefie Schengen do 90 dni w każdym okresie 180 dni. Aby zostać dłużej, mają do wyboru przede wszystkim następujące ścieżki:

Wiza non-lucrative (pobyt bez pracy zarobkowej)

  • Dla osób, które będą żyć z oszczędności, emerytury lub dochodów z inwestycji i nie będą pracować w Hiszpanii
  • Środki: 400% IPREM (hiszpańskiego wskaźnika dochodowego) dla wnioskodawcy plus 100% na każdą osobę na utrzymaniu
  • Przy IPREM na 2026 rok wynoszącym 600 € miesięcznie: 28 800 € rocznie plus 7200 € na każdą osobę na utrzymaniu
  • Prywatne ubezpieczenie zdrowotne z pełnym zakresem, zaświadczenie o niekaralności i zaświadczenie lekarskie
  • Wniosek składa się w konsulacie właściwym dla miejsca zamieszkania. Wiza jest ważna rok, a potem przedłuża się ją w Hiszpanii

Wiza dla cyfrowych nomadów (międzynarodowa praca zdalna)

  • Dla pracowników firm zagranicznych i freelancerów pracujących głównie dla klientów spoza Hiszpanii (praca dla klientów hiszpańskich ograniczona do 20%)
  • Dochód: 200% miesięcznej płacy minimalnej plus 75% na pierwszego członka rodziny i 25% na każdego kolejnego
  • Przy płacy minimalnej na 2026 rok wynoszącej 1221 € miesięcznie hiszpańskie konsulaty podają około 2442 € miesięcznie dla wnioskodawcy
  • Dyplom ukończenia studiów lub co najmniej trzy lata odpowiedniego doświadczenia oraz co najmniej trzy miesiące współpracy z pracodawcą lub klientami
  • Przy wniosku złożonym w Hiszpanii zezwolenie może obowiązywać do trzech lat

Niektórzy doradcy liczą próg dla cyfrowych nomadów od płacy minimalnej rozłożonej na 14 wypłat, co daje około 2849 € miesięcznie. Przed złożeniem wniosku sprawdź, którą kwotę stosuje twój konsulat lub jednostka rozpatrująca wniosek.

Trzecia możliwość to wiza dla przedsiębiorców. Jest przeznaczona dla założycieli innowacyjnego przedsięwzięcia o szczególnym znaczeniu gospodarczym dla Hiszpanii. Biznesplan wymaga pozytywnej opinii, którą według jednostki ds. dużych firm Ministerstwa Migracji wydaje ENISA, państwowa agencja ds. innowacji. Nie ma minimalnej kwoty inwestycji. Trzeba wykazać środki własne w wysokości co najmniej 100% IPREM plus 50% na każdego członka rodziny oraz mieć ubezpieczenie zdrowotne. Nie jest to rozwiązanie dla kogoś, kto po prostu chce przejść na emeryturę w willi, ale pasuje do kupujących, którzy przenoszą ze sobą prawdziwą firmę.

Rezydencja podatkowa w skrócie

Status imigracyjny i status podatkowy to dwie odrębne sprawy. Co do zasady jesteś hiszpańskim rezydentem podatkowym, jeśli spędzasz w Hiszpanii ponad 183 dni w roku kalendarzowym, jeśli tu znajduje się główny ośrodek twojej działalności lub interesów gospodarczych albo jeśli mieszkają tu twój małżonek i małoletnie dzieci. Rezydenci podatkowi płacą hiszpański podatek dochodowy od dochodów osiąganych na całym świecie. Osoby, które przeprowadzają się do Hiszpanii do pracy i nie były hiszpańskimi rezydentami podatkowymi w ciągu poprzednich pięciu lat, mogą wybrać specjalny reżim dla pracowników przyjeżdżających do Hiszpanii, zwany często reżimem Beckhama. Opodatkowuje on hiszpańskie dochody z pracy stałą stawką 24% do 600 000 €, a od 2023 roku jest dostępny także dla pracowników zdalnych i przedsiębiorców. To, czy jest dla ciebie korzystny, zależy od szczegółów, dlatego przed przeprowadzką skonsultuj się z doradcą podatkowym.

Ten artykuł ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady prawnej ani podatkowej. Przepisy imigracyjne, progi i opłaty często się zmieniają. Zanim podejmiesz działania, potwierdź swoją sytuację u hiszpańskiego prawnika specjalizującego się w prawie imigracyjnym i u doradcy podatkowego.

Najczęstsze pytania

Czy do zakupu nieruchomości w Hiszpanii potrzebuję NIE?

Tak. Każdy cudzoziemiec kupujący nieruchomość w Hiszpanii potrzebuje NIE: notariusz wpisuje go do aktu, a numer służy do zapłaty podatków od zakupu i wpisu nieruchomości do rejestru. To numer podatkowy i identyfikacyjny, a nie zezwolenie na pobyt.

Czy mogę uzyskać NIE bez przyjazdu do Hiszpanii?

Tak. Możesz złożyć wniosek w konsulacie Hiszpanii właściwym dla miejsca zamieszkania albo pełnomocnik może złożyć go w twoim imieniu na komisariacie policji w Hiszpanii. W obu przypadkach składa się formularz EX-15 i wnosi opłatę na formularzu 790, kod 012.

Czy kupując dom w Hiszpanii, nadal mogę dostać Golden Visa?

Nie. Hiszpania zlikwidowała pobyt dla inwestorów 3 kwietnia 2025 roku na mocy Ustawy organicznej 1/2025 (Ley Orgánica 1/2025). Wnioski złożone przed tą datą rozpatruje się według dawnych zasad, a istniejące zezwolenia inwestorskie nadal można przedłużać według przepisów obowiązujących w chwili ich pierwszego wydania, ale nowych wniosków się nie przyjmuje.

Jakiego dochodu potrzebuję do hiszpańskiej wizy non-lucrative w 2026 roku?

Wymóg to 400% IPREM dla wnioskodawcy i 100% dla każdego członka rodziny na utrzymaniu. Przy IPREM niezmienionym w 2026 roku na poziomie 600 euro miesięcznie daje to 28 800 euro rocznie dla wnioskodawcy plus 7200 euro na każdą osobę na utrzymaniu. Ta wiza nie pozwala na pracę.

Czy NIE to to samo co TIE?

Nie. NIE to numer i pozostaje taki sam przez całe życie. TIE to fizyczna karta identyfikacyjna wydawana obywatelom państw spoza UE posiadającym zezwolenie na pobyt; widnieje na niej NIE. Obywatele UE mieszkający w Hiszpanii otrzymują zamiast TIE zaświadczenie o rejestracji.

Czy posiadanie domu w Hiszpanii czyni mnie hiszpańskim rezydentem podatkowym?

Samo w sobie nie. Co do zasady jesteś hiszpańskim rezydentem podatkowym, jeśli spędzasz w Hiszpanii ponad 183 dni w roku kalendarzowym, jeśli w Hiszpanii znajduje się główny ośrodek twojej działalności lub interesów gospodarczych albo jeśli w Hiszpanii mieszkają twój małżonek i małoletnie dzieci. Właściciele, którzy nie spełniają tych kryteriów, są opodatkowani jako nierezydenci.

Sprzedaż bezpośrednio od właściciela

Willa z siedmioma sypialniami i widokiem na morze w Los Monasterios

501 m² na działce 1 144 m². Basen infinity, sala kinowa, siłownia i sauna. 2 700 000 €. Oglądanie po wcześniejszym umówieniu.

Zobacz nieruchomość